KİTAPÇIDA

Anne ile baba, beraberce bir kitapçıya girerler.

Kitapçıda birbirlerinden ayrı ayrı kitap raflarını gezerler.

Uzun dakikalar sonunda kasada buluşurlar.

Annenin de, babanın da elinde birer psikoloji kitabı vardır.

Annenin elindeki, "ergen psikolojisi" ( Musti'nin büyük abisi için )

Babanın elindeki de "köpek psikolojisi" ( Tenten için )

Birbirlerinden habersiz aldıkları kitaplara bakıp, gülüşürler......

KİTAP KURDU

3,5 yaşında olduğu için, doğal olarak okuma-yazmayı bilmeyen Musti, :) gördüğü tüm yazılı metinlere çok meraklıdır. İlaç prospektüslerinden, çikolata ambalajındaki içerik yazılarına, makarna kutusundaki süre ayarlarından, oyuncaklarının üzerinde yazılı olan, "made in ......" yazılarına kadar gördüğü tüm yazıları ilgi ile inceler ve annesine okutur.

Bir akşam, yatmadan önce annesi, uyku ile arası olmayan Musti'ye, özel olarak almış olduğu, "uykuyu sevmeyen mumu" kitabını okurken, her zamanki gibi, kitabın matbaa-yayın hakları, yazarın profili bölümünü de okutur.Annesi okurken büyük bir dikkatle hem sayfayı inceler, hem de dinler. Annesi bitirip, tam diğer sayfayı çevirirken, kitabı elinden alır ve şu cevabı verir, "Hayır , yanlış ! "

?? Nasıl yani Musti ???

ŞİMDİKİ ÇOCUKLAR HARİKA

Aziz Nesin'in bu kitabını ortaokul yıllarımda iken okumuştum. O kadar çok gülmüştüm ki, babam merak ederek odama gelmişti. Çocukların gözünde büyüklerin nasıl göründüğünü anlatan bu kitabı, şimdi üç çocuk annesi olmuşken tekrar okumalıyım, diye düşünüyorum.

Şimdiki çocuklar gerçekten harika, Okula giden çocuğu olanlar bilir, yazılı sınavların yoğun olduğu bir dönemdeyiz. Çocuklar hemen her gün bir yazılı ya da test oluyorlar, bugünlerde. 4. sınıfta okuyan ortanca oğlum, maşallah derslerinde gayet başarılı. Yazılılarda kendisinden kopya çekmek isteyen arkadaşlarına karşı yeni bir yöntem geliştirmiş. Geçen gün okuldan geldiğinde, sınavlarından bahsederken, aynı sırayı paylaştığı, dersleri zayıf olan arkadaşının, yazılıda yine kendi kağıdına baktığını söyledi. Ve aramızda geçen diyalog şudur;

-Anne, biliyor musun, kağıdımı hiç kapatmadan yazılı sorularının tamamını yanlış cevapladım.Sonrada kıyamadım, bazılarını yanlış, bazılarını doğru yaptım ki, zayıf değil de 2 ya da 3 alsın. Yanımdaki tembel, benden geçinmeye çalışan X kişi hepsini sevinçle yazdıktan sonra, çaktırmadan, yanlış cevapları silip, doğrularını yazdım.

-Oğlum, kağıdına baktığını öğretmenine söyleseydin ya...

-Yok anne, o hep öyle yapıyor,birde bana "ben senden daha akıllıyım" diyor, ona bir ders vermek istedim.

-Ya kendin doğru cevapları yazmayı yetiştiremezsen, zil çalarsa ?

-Yok anne, ooooo ben hemencecik yapıyorum.

-?????

Gülmemek için kendimi zor tuttum.

Ne diyeceğimi şaşırdım. Şimdiki çocuklar gerçekten harika......